thewildsite.com

Nieuwsflash

Belangrijke tip: Als een motoragent aan een kruispunt staat, rij dan niet door het rode licht... dat kan je heel wat geld besparen ! :-D

 

Designed by:
SiteGround web hosting Joomla Templates
Home arrow Reisverslag 2005 arrow 15 september: van Page naar de Grand Canyon North Rim
15 september: van Page naar de Grand Canyon North Rim PDF Print E-mail
Written by Jurgen Vangeel   
Monday, 24 September 2007
We stonden vandaag op tijd op, ontbeten in het hotel, uitgecheckt en richting Glen Canyon dam gereden. We besloten het visitorcentre te bezoeken, en hadden al gehoord dat hier een grondige controle uitgevoerd zou worden. En inderdaad. Je mocht zowiezo al vrijwel niks meenemen, dus meer dan onze portemonnee en papieren hadden we niet mee. Bij de ingang moest je door een metaaldetector, en ik kon zo door, maar bij Jurgen ging er een alarm. Dus werd hij gefouilleerd, niks gevonden, maar het belletje bleef rinkelen. Toen er een paar keer verzocht was om toch echt alles uit zijn zakken te halen, en Jurgen bleef volhouden dat er toch echt niks meer inzat, werd hij nog een keer gefouilleerd. Uiteindelijk bleek het waarschijnlijk om een gesp aan zijn broek te gaan...
Image
 
 

Eenmaal binnen waren er verschillende films te bekijken over hoe de dam gebouwd was, informatie te lezen over de verschillende dammen in de colorado rivier. Interessant allemaal, maar waar die uitgebreide controle nou voor nodig was?? Bij Las Vegas konden we zelfs gewoon met auto en al over de dam rijden, niks geen controle, en hier waren we tenslotte alleen maar in het visitor centre.

Om eerlijk te zijn hadden we vooral niet al te veel info over wat we in Page of bij Lake Powell nog meer konden gaan doen. Watersportliefhebbers zijn we niet echt, we wilden op zich wel eens bij het meer gaan kijken, maar toen bleek dat je al toegang moest betalen om alleen maar richting oever te gaan, besloten we dan maar meteen door te rijden naar de Grand Canyon. Maar eerst nog even tanken, voedsel inslaan, en naar de wc!

We hadden niet zo'n lange rit te gaan tot de Grand Canyon North Rim, dus onderweg deden we rustig aan en namen de tijd om dingen langs te route te bekijken. Al snel hadden we vanaf de weg uitzicht op de kleine uitlopers van de Canyon, en dan denk je dat dat al heel wat is! Dus stopten we om van het uitzicht te genieten, en wat kraampjes van Indianen te bekijken. Die kwamen we nog regelmatig tegen, de mensen verkochten er sieraden, potjes, tassen, kortom souvenirs. Image
 
We kwamen ook langs Navajo Bridge, en het bijbehorende visitor centre. Daar lag een gastenboek, dat we natuurlijk ook tekenden. Het viel op dat er maar weinig Nederlanders of Belgen instonden.
 
Image 
 
In het visitor centre vonden we een easy day hikes boekje voor de Grand Canyon, dus dat hebben we maar meteen meegenomen. De brug zelf bleken 2 bruggen te zijn: de originele brug waar nu alleen voetgangers op mochten, en de nieuwe brug, die er vrijwel gelijk uitzag, maar veel groter en steviger was, omdat hier natuurlijk al het verkeer overheen moest.
 
Na onderweg nog ergens gepicknickt te hebben, komen we mooi op tijd aan bij de Grand Canyon. Bij de ingang kregen we een krantje over het park, en we bekeken eerst de kaart die er in stond om te kijken waar we eerst naartoe zouden gaan. Het was nog vroeg, dus we besloten eerst de Cape Royal Road af te rijden en daar wat van de uitzichten te genieten, voordat we zouden inchecken in het hotel. Zo gezegd zo gedaan. Eerst gingen we naar Cape Royal, wat een uitzicht, en wat een afgronden soms! Daar krijg je af en toe toch wel een beetje last van hoogtevrees van...
 
Image
 
 We rijden naar de parkeerplaats bij de Walhalla Overlook. Weer een fantastisch uitzicht, maar we vermoeden dat dat wel zal blijven in dit park! Bij deze parkeerplaats begint er ook een korte trail naar de Walhalla Glades, een opgraving van een oude boerderij van rond 1100. Mooi om te zien, zeker als je zoiets totaal niet verwacht bij de Grand Canyon.
 
Image
 
Image 
 

We rijden door naar Roosevelt point om daar nog een stop en korte wandeling te maken naar weer een supermooi uitzichtpunt. Twee Amerikanen wijzen ons op een paar herten die op een paar meter afstand van ons staan, wauw! We kunnen vrij dichtbij komen, en pas na een tijdje trekken de herten weg de canyon in. Indrukwekkend om die beesten in de vrije natuur te zien.

Het loopt al tegen het eind van de middag en we besluiten nu naar de Lodge te rijden om in te checken in ons hotel. Ineens moeten we remmen want er loopt een groep rare vogels over de weg, op hun dooie gemakje!! Later komen we erachter dat het wilde kalkoenen zijn. Een stukje verder, dichtbij de lodge, lopen er weer kalkoenen. Op deze plek is er meer plaats om de auto even aan de kant te zetten, dus dat doen we ook om wat foto's te maken. En net als we weer door willen gaan komt er een groep herten aangewandeld, heel rustig. Jammer genoeg komt er een grote truck aangereden en de herten schrikken en springen weg, vlak voor Jurgen langs!

Bij de lodge checken we in, we hebben een kamer in een leuke western cabin MET open haard. Het restaurant in de lodge, met uitzicht op de Canyon is meestal al weken van te voren volgeboekt, maar we wagen toch onze kans, en ja hoor, om 21.30 u is er nog een plekje voor ons. Dat geeft ons mooi de tijd om naar Bright Angel point te gaan voor de zonsondergang.

 Image
 
De wandeling naar Bright Angel point begint vlak achter onze cabin, en is ongeveer 10 minuten lopen. Er zijn meer mensen, maar het is gelukkig niet al te druk, dus er is plaats genoeg voor iedereen. Het uitzicht op zich is al schitterend, maar de veranderende kleuren in de canyon door de zakkende zon maken er toch wel iets speciaals van. Het moment dat de zon echt onder gaat is iedereen stil: wauw! We hebben natuurlijk veel foto's gemaakt en gefilmd, ook van de heldere maan. Dan gaan we vlug naar onze cabin terug, want het is best koud aan het worden.
 

In de cabin lezen we wat, en tegen 19.30 u gaan we richting het auditorium voor een lezing. Onderweg kopen we wat souvenirs. De lezing blijkt een dia-show te zijn over de canyon in het begin van de 20e eeuw. De ranger die het verhaal vertelt is zogezegd uit die tijd. Heel leuk om mee te maken, de ranger heeft veel humor, kan goed verhalen vertellen en we kunnen het engels goed volgen. En zo leren we ook nog wat over de geschiedenis.

We gaan vlug even een lange broek aan doen en gaan dan eten in de lodge. Het voorgerecht is enorm groot, wel lekker, maar natuurlijk veel te veel. Het hoofdgerecht komt ook eigenlijk iets te snel er achteraan, dat komt waarschijnlijk omdat we aan het eind van de avond zijn. De serveerster is erg aardig. Als ze bij het afrekenen mijn creditcard ziet met 4 (vier!!) voorletters, vraagt ze zich wel af wat die allemaal betekenen. Ze is erg verbaasd dat ik vier voornamen heb, en dan is mijn roepnaam daar zelfs nog niet bij!! Tja, dat heb ik ook niet zelf bedacht...

Na het eten terug in de cabin warmen we nog even op bij de open haard, en dan gaan we een paar uur slapen. We zetten de wekker vroeg, want we willen ook de zonsopgang gaan bekijken...

 
Last Updated ( Monday, 24 September 2007 )
 
< Prev   Next >